Polski producent lub sprzedawca sprzętu elektrycznego, który obsługuje klientów we Włoszech, powinien zweryfikować obowiązki RAEE w państwie docelowym. Rejestracja lub umowa z organizacją odzysku w Polsce nie oznacza automatycznie, że wszystkie obowiązki związane ze sprzedażą na rynku włoskim zostały wykonane.
Sprzedaż hurtowa i internetowa mogą wymagać innej kwalifikacji
W pierwszym modelu polska spółka sprzedaje sprzęt niezależnemu hurtownikowi we Włoszech. W drugim prowadzi sklep internetowy, z którego włoski klient zamawia urządzenie bezpośrednio. Dyrektywa 2012/19/UE uwzględnia sprzedaż na odległość w definicji producenta. Przed wskazaniem podmiotu zobowiązanego należy ustalić markę, rzeczywisty przepływ towaru, stronę transakcji oraz rolę włoskiego kontrahenta.
Czy dany produkt rzeczywiście jest sprzętem AEE
Kwalifikacja wymaga zbadania parametrów technicznych, przeznaczenia, kategorii oraz ewentualnych wyłączeń. Nie każde wyposażenie przemysłowe lub części składowe podlegają identycznym zasadom. Dokumenty zgodności CE, jeżeli są wymagane, nie zastępują oceny obowiązków dotyczących odpadów z urządzeń elektrycznych i elektronicznych.
Włoski rejestr i przedstawiciel
Artykuł 16 dyrektywy 2012/19/UE dotyczy krajowych rejestrów producentów, a art. 17 przedstawiciela upoważnionego. We Włoszech podstawą krajową jest Decreto legislativo 49/2014; informacje instytucjonalne publikuje Registro nazionale AEE. To, czy przedsiębiorca jest objęty rejestracją i jak wykonuje obowiązki, należy ustalić w świetle aktualnego prawa. Samo nazwanie odbiorcy „importerem” w umowie nie tworzy jeszcze prawidłowej reprezentacji.
Dokumentacja dostaw powinna być możliwa do skontrolowania
Warto przypisać do każdej kategorii sprzętu dane o marce i modelu, kanale sprzedaży, podmiocie odpowiedzialnym, zgłoszeniach, ilościach wprowadzonych na rynek oraz potwierdzeniach finansowania i sprawozdawczości, jeżeli znajdują zastosowanie. Zmiana modelu lub otwarcie nowego kanału sprzedaży wymaga aktualizacji tej dokumentacji.
Umowa między polskim producentem a włoskim dystrybutorem
Postanowienia powinny jasno określać wymianę danych, termin przekazywania dokumentów, współpracę w razie kontroli i ekonomiczny podział kosztów. Nie należy jednak utożsamiać umownego zobowiązania do zapłaty z przeniesieniem statusu podmiotu odpowiedzialnego według prawa publicznego. Opakowania i baterie mogą podlegać odrębnym reżimom EPR.
Źródła i materiały powiązane
Oficjalne podstawy: dyrektywa 2012/19/UE, włoski D.Lgs. 49/2014, Registro AEE. Informacje o opakowaniach: PPWR i włoski dystrybutor. Kontakt w indywidualnej sprawie: kancelaria.
Materiał informacyjny; konkretny stan faktyczny oraz obowiązujący tekst przepisów wymagają odrębnej weryfikacji.
