Strona główna · Obszary prawa · Kontakt

Praca we Włoszech – prawa pracowników z Polski i spory z pracodawcą

Warunki zatrudnienia, wynagrodzenie, rozwiązanie umowy i dochodzenie roszczeń.

Zatrudnienie i delegowanie

Należy odróżnić osobę zatrudnioną przez włoskiego pracodawcę od pracownika czasowo delegowanego przez firmę polską. Konstrukcja umowy, rzeczywisty sposób wykonywania pracy oraz przepisy unijne mogą wpływać na zakres włoskich norm ochronnych i właściwość sądu.

Wynagrodzenie i dokumentacja

W sporach o zaległe wynagrodzenie, godziny nadliczbowe, świadczenia czy kwalifikację stanowiska potrzebne są umowy, paski płacowe, ewidencja czasu, wiadomości i właściwy układ zbiorowy, o ile ma zastosowanie. Bez tych danych nie można rzetelnie ustalić wartości roszczenia.

Rozwiązanie stosunku pracy

Legalność wypowiedzenia oraz dostępne środki ochrony zależą od rodzaju umowy, dat, przyczyn rozwiązania i innych okoliczności. Nie wszystkie sprawy podlegają tym samym terminom i trybom. Pilna analiza dokumentacji może być konieczna po otrzymaniu pisma o zakończeniu zatrudnienia.

Odrębne zagadnienia

Ubezpieczenia społeczne, świadczenia i kwestie podatkowe mogą wymagać dodatkowej specjalistycznej analizy. Nie należy utożsamiać prawa właściwego dla stosunku pracy z prawem regulującym każdą inną kwestię.

Umowa z włoskim pracodawcą a delegowanie z Polski

Osoba zatrudniona przez przedsiębiorcę włoskiego może pozostawać w innej sytuacji niż pracownik czasowo skierowany do Włoch przez polską firmę. Rozporządzenie Rzym I reguluje prawo właściwe dla indywidualnego stosunku pracy, a przy delegowaniu znaczenie mają także przepisy szczególne określające ochronę w państwie przyjmującym. Ocenę należy rozpocząć od treści umowy, faktycznego pracodawcy oraz miejsca i sposobu wykonywania pracy.

Niezapłacone wynagrodzenie i dodatki

W sporze pracowniczym potrzebne są dokumenty dotyczące zatrudnienia, paski płacowe, ewidencja godzin, korespondencja i ewentualnie właściwy układ zbiorowy. Rzeczywista wartość należności nie wynika automatycznie z porównania z polską płacą minimalną. Konieczna jest weryfikacja odpowiednich norm i składników należnego wynagrodzenia w konkretnym sektorze.

Wypowiedzenie i termin na zaskarżenie

Po otrzymaniu pisma o rozwiązaniu zatrudnienia należy zbadać jego treść, sposób i datę doręczenia, rodzaj stosunku pracy oraz termin właściwych działań. Nie wszystkie umowy i rozwiązania podlegają temu samemu trybowi. Z tego powodu pierwsza analiza powinna dotyczyć przede wszystkim dokumentów i kalendarza czynności, zanim zostanie określona strategia roszczeń.

Źródła

Rzym I – art. 8 o zatrudnieniu · Ministerstwo Pracy – delegowanie

Praca polskiego obywatela we Włoszech: prawo właściwe i CCNL

Polski pracownik może być zatrudniony bezpośrednio we włoskiej spółce albo czasowo delegowany przez pracodawcę z Polski. Nie są to tożsame sytuacje prawne. Artykuł 8 rozporządzenia Rzym I chroni w jego zakresie określone bezwzględnie obowiązujące uprawnienia pracownika wynikające z prawa właściwego bez wyboru. Trzeba sprawdzić zwykłe miejsce pracy, rzeczywisty zakres obowiązków, grupę zawodową, wynagrodzenie i odpowiedni włoski układ zbiorowy (CCNL).

W sprawie wypowiedzenia, niewypłaconych świadczeń lub niewłaściwej kwalifikacji stosunku pracy istotne są umowa, aneksy, paski wynagrodzeń, ewidencja czasu, korespondencja i data otrzymania wypowiedzenia. Terminy zaskarżenia zależą od rodzaju zdarzenia i konkretnej podstawy prawnej. Kwestie delegowania, zabezpieczenia społecznego i opodatkowania należy odróżnić od roszczeń pracowniczych.

Regulation (EC) 593/2008, Article 8.

Powiązane zagadnienia

Pracownicy delegowani · Osoby prywatne · Kontakt

Informacje mają charakter ogólny. Zakres pomocy, możliwość reprezentacji, dokumenty, koszty oraz terminy ustala się indywidualnie przed przyjęciem zlecenia.